Phara

ஆவாரம்பூ  என்பது 1992 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்திய தமிழ் மொழி இளம் பருவ காதல் திரைப்படமாகும். இது பரதன் இயக்கியது மற்றும் கே ஆர்  தயாரித்தது. 

1980 ஆம் ஆண்டு மலையாளத் திரைப்படமான தகராவின் ரீமேக் திரைப்படமாகும். இதில் வினீத், நந்தினி மற்றும் நாசர், கவுண்டமணி, பயில்வான் ரங்கநாதன் ஆகியோர் நடித்துள்ளனர். திரைப்படம் 5 ஜூன் 1992 இல் வெளியிடப்பட்டது. மேலும் நாசர் சிறந்த நடிகருக்கான தமிழ்நாடு மாநில திரைப்பட சிறப்பு விருதை வென்றார் .

சக்கரை என்பவன்  ஒரு மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட சிறுவன் மற்றும் ஒரு அனாதை ஆவான். பெரும்பாலான கிராமவாசிகள் அவருடைய அப்பாவித்தனத்தை பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். சக்கரை இரண்டு மனைவிகளைக் கொண்ட அவரது தலைமைத் தேவரின் கீழ் பணிபுரிகிறார். முதல் மனைவி லட்சுமியுடன் ஏற்பட்ட தகராறில் வேறு ஒரு பெண்ணை திருமணம் செய்து கொள்கிறார். சக்கரைக்கும் தாமரைக்கும் காதல் மலர்கிறது.

ஆசாரிக்கு தாமரையை அடைய வேண்டும் என்று ஆசை.ஒரு முறை தாமரையிடம் தவறாக நடந்து கொள்கிறான் ஆசாரி இதனை கண்டித்து தாமரை அவளது அப்பாவிடம் கூறுகிறாள்.தேவர் ஆசாரியை அடித்து விரட்டுகிறார். இதனால் கோவம் அடைந்த ஆசாரி தாமரையை பழிவாங்க சக்கரையை படைக்காய்யாக்குகிறான்.

ஒரு முறை தேவர் தந்து இரண்டாவது மனைவியை வீட்டிற்க்கு கூட்டி வருகிறாள். இதனை தட்டி கேட்ட மகளை அடித்து விடுகிறான் இதனால் கோவம் கொண்ட தாமரை தனது தாயின் வீட்டிற்க்கு செல்ல முனைகிறாள். இதனை தேவர் தடுக்காமல் தாமரை செல்ல அனுமதிக்கிறாள். தாமரையுடன் சக்கரையும் சென்று விடுகிறான் .இதன் பின்பு தேவரின் இரண்டாவது மனைவி தாமரையை அழைத்து வரும் படி கூறுகிறாள். அதன் பின் தாமரையின் பாசத்தில் மூழ்கிய தேவர் தாமரையை அழைக்க அவனது முதல் மனைவி வீட்டிக்கு செல்கிறான்.தனது மகளை அழைத்து கொண்டு ஊர் திரும்புகிறான்.இதன் பின் சக்கரையும் தாமரையும் ஒன்றாக இணைகின்றனர். இதை அறிந்த ஆசாரி தேவரிடம் கூற செல்கிறான் அப்போது தேவர் அடிப்பார் என பயந்த ஆசாரி அதை அவனது இரண்டாவது மனைவியிடம் கூறுகிறான்.

அவள் தேவரிடம் கூறுகிறாள் இதனை அடுத்து தேவர் கோவமாக சக்கரையை அடித்து கொள்ளமுயற்சிக்கிறான்.பின்பு தாமரையையும் அடித்து வீட்டிற்குள் பூட்டி வைக்கிறான்.  தேவரின் இரண்டாவது மனைவியின் மகள் மஞ்சள் காமாலை இருக்க தேவரின் முதல் மனைவியால் மட்டுமே காப்பற்ற முடியும் என கூற அவள் தேவரிடம் கூறுகிறாள் அப்போது அதை அலட்சியமாக தேவர் வரமுடியாது என்று கூறி அவளை சாக சொல்லுகிறான்.அப்போது தனது மகளை எடுத்து கொண்டு தேவரின் முதல் மனைவியிடம் தனது குழந்தையை காப்பாற்றுமாறு கூறுகிறாள்.அப்போது தாமரையின் அம்மா அதுவும் தனது குழந்தை தான் என்று கூறுகிறாள்.

அதன் பின் மனம்மாறிய தேவரின் இரண்டாவது மனைவி தாமரையை காப்பாற்ற அதற்கு பின் தாமரை தற்கொலை செய்து கொள்ள முடிவு செய்து மலையில் இருந்து குதிக்க முற்படுகிறான் அப்போது அதை தடுத்து ஆசாரி சக்கரையையும் தாமரையையும் சேர்த்து வைப்பதாக கூறுகிறான். சக்கரை தேடி ஆசாரி செல்கிறான் அப்போது சக்கரை அவர்களுடன் வர மறுக்கிறார். சக்கரை தன்னை அடித்த தேவரை கொள்ள வேண்டும் என்று துடிக்கிறான். சந்தையில் சக்கரைக்கும் தேவருக்கும் சண்டை வருகிறது. சக்கரை தேவரை கத்தியால் குத்தி விட்டு தாமரையை அழைத்து செல்ல வருகிறான்.அப்போது அவனது அப்பா குத்திய விஷத்தை அறிந்து தாமரை அவனுடன் செல்ல மறுக்கிறாள் அதன்  பின் தேவர் இருவரையும் சேர்த்து வைக்கிறார்.

ஆவாரம்பூ (1992) – விரிவான கட்டுரை

அறிமுகம்

தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றில் கிராமிய வாழ்க்கையையும் மனித உறவுகளின் உணர்வுகளையும் இயல்பாகச் சித்தரித்த திரைப்படங்களுக்கு தனித்துவமான இடம் உண்டு. அந்த வகையில் 1992 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஆவாரம்பூ திரைப்படம், காதல், குடும்ப உறவுகள், சமூகப் பாகுபாடு, மனிதநேயம் மற்றும் மனமாற்றம் போன்ற பல்வேறு கருப்பொருள்களை மையமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட சிறந்த படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. இயக்குநர் பரதன் இயக்கிய இப்படம், மலையாளத்தில் வெளியாகி பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற தகரா திரைப்படத்தின் தமிழ் வடிவமாகும். இருப்பினும், தமிழ்நாட்டு கிராமியச் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு கதாபாத்திரங்களும் நிகழ்வுகளும் மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளதால், இது தனித்துவமான படைப்பாகவும் விளங்குகிறது.

வினீத், நந்தினி, நாசர், கவுண்டமணி, பயில்வான் ரங்கநாதன் உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ள இப்படம், வெளிப்படையாக ஒரு காதல் கதையாகத் தோன்றினாலும், அதன் அடிப்படையில் மனிதர்களின் மனநிலைகள், அதிகாரத்தின் தாக்கம், குடும்ப உறவுகளின் சிக்கல்கள் மற்றும் உண்மையான அன்பின் வலிமை போன்ற கருத்துகளை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. குறிப்பாக, தேவர் என்ற கதாபாத்திரத்தில் நாசரின் நடிப்பு பெரிதும் பாராட்டப்பட்டது. அதற்காக அவர் தமிழ்நாடு மாநில அரசின் சிறந்த நடிகருக்கான சிறப்பு விருதைப் பெற்றார்.

திரைப்படத்தின் உருவாக்கப் பின்னணி

1990-களின் தொடக்கத்தில் கிராமியக் கதைகளை மையமாகக் கொண்ட திரைப்படங்கள் தமிழில் அதிக அளவில் வெளிவந்தன. அவற்றில் பெரும்பாலானவை குடும்ப உறவுகள், காதல், மரபுகள் மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தன. அந்த வரிசையில் வெளியான ஆவாரம்பூ, கிராமிய வாழ்க்கையை உண்மைத்தன்மையுடன் சித்தரித்த திரைப்படமாகப் பாராட்டப்பட்டது.

இந்தத் திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய சிறப்பம்சம், கதாபாத்திரங்கள் அனைவரும் நிஜ வாழ்க்கையில் காணப்படும் மனிதர்களைப் போல இயல்பாக வடிவமைக்கப்பட்டிருப்பதாகும். கதையில் முழுமையான நல்லவர்களோ முழுமையான கெட்டவர்களோ இல்லை. ஒவ்வொருவரும் தங்களது சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப முடிவுகளை எடுக்கிறார்கள். இதுவே கதைக்கு நம்பகத்தன்மையை அளிக்கிறது.

திரைப்படம் கிராமிய வாழ்க்கையின் அழகை மட்டுமல்லாமல், அங்கு நிலவும் சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள், ஆணாதிக்க மனப்பான்மை, அதிகாரத்தின் தவறான பயன்பாடு மற்றும் மனிதர்களுக்கிடையேயான உணர்ச்சி மோதல்களையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

கதையின் தொடக்கம்

கதையின் மையமாக சக்கரை என்ற இளைஞன் இருக்கிறான். சிறு வயதிலேயே பெற்றோரை இழந்ததால் அனாதையாக வளர்ந்த அவன், மனவளர்ச்சியில் குறைபாடு கொண்டவன். இருப்பினும், அவனுடைய மனம் குழந்தையைப் போன்ற தூய்மையானது. யாரிடமும் பகைமை கொள்ளாதவன். பிறருக்கு உதவுவதையே தனது வாழ்க்கையாகக் கருதுகிறான்.

சக்கரை கிராமத்தின் செல்வாக்கு மிக்க தலைவரான தேவரின் வீட்டில் வேலை செய்கிறான். தேவர் கூறும் ஒவ்வொரு வேலையையும் மறுப்பின்றி செய்து முடிக்கிறான். கிராம மக்களும் அவனை தங்களது தேவைகளுக்காக அடிக்கடி பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். அவனது அப்பாவித்தனத்தை அவர்கள் பலவீனமாகக் கருதுகின்றனர். ஆனால் சக்கரை யாருடைய செயலையும் சந்தேகப்படுவதில்லை.

தேவர் கிராமத்தில் அதிகாரம் மிகுந்தவராக இருந்தாலும், குடும்ப வாழ்க்கையில் அமைதியை இழந்தவராக இருக்கிறார். தனது முதல் மனைவி லட்சுமியுடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகளால் இரண்டாவது திருமணம் செய்து கொள்கிறார். இந்த முடிவு குடும்பத்தில் பெரும் பிளவை ஏற்படுத்துகிறது. முதல் மனைவியின் மனவேதனை, மகளின் எதிர்ப்பு மற்றும் இரண்டாவது மனைவியின் வருகை ஆகியவை குடும்பத்தில் தொடர்ச்சியான பதற்றத்தை உருவாக்குகின்றன.

சக்கரையின் கதாபாத்திரம்

சக்கரை திரைப்படத்தின் உயிர்நாடியாக விளங்குகிறான். அவன் மனவளர்ச்சி குறைபாடு கொண்டவன் என்றாலும், மனிதநேயம், நேர்மை மற்றும் அன்பு ஆகியவற்றில் உயர்ந்தவனாக இருக்கிறான். அவன் யாரையும் ஏமாற்றுவதில்லை. பழிவாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே அவனுக்கு இருப்பதில்லை. தன்னை அவமதித்தவர்களையும் மன்னித்துவிடுகிறான்.

திரைப்படம் முழுவதும் சக்கரையின் மூலம் மனிதர்களின் உண்மையான குணநலன்களை ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறது. கல்வி, செல்வம் அல்லது அதிகாரம் இல்லாத ஒருவன் கூட நல்ல உள்ளத்தால் உயர்ந்த மனிதனாக வாழ முடியும் என்ற கருத்தை அவனது கதாபாத்திரம் வெளிப்படுத்துகிறது.

சக்கரையின் வாழ்க்கை முழுவதும் அன்பை மட்டுமே எதிர்பார்க்கிறது. அவனுக்கு சொந்தமாக குடும்பமோ உறவினர்களோ இல்லை. அதனால் சிறிதளவு பாசம் காட்டுபவர்களிடம் கூட அவன் முழு நம்பிக்கையுடன் பழகுகிறான். இந்த அப்பாவித்தனமே அவனது பலமாகவும் பலவீனமாகவும் அமைகிறது.

தாமரையின் கதாபாத்திரம்

தேவரின் மகளான தாமரை, தந்தையின் அதிகார மனப்பான்மைக்கு நேர்மாறான குணநலன்களைக் கொண்டவள். மனிதர்களை அவர்களது பணம் அல்லது சமூக அந்தஸ்தைக் கொண்டு மதிப்பிடுவதில்லை. நல்ல உள்ளம் கொண்டவர்களை மட்டுமே மதிக்கிறாள்.

சக்கரையின் எளிமையையும் தூய்மையான மனதையும் புரிந்துகொள்ளும் ஒரே நபராக தாமரை இருக்கிறாள். அவனிடம் மற்றவர்கள் காட்டும் கேலியையோ அவமதிப்பையோ அவள் ஒருபோதும் வெளிப்படுத்துவதில்லை. அவனுடன் அன்பாகப் பழகுகிறாள். அந்த அன்பு நாளடைவில் காதலாக மாறுகிறது.

இந்தக் காதல் வெளிப்புற அழகு, செல்வம் அல்லது சமூக அந்தஸ்தின் அடிப்படையில் உருவானதல்ல. மனிதநேயத்தின் மீது கட்டியெழுப்பப்பட்ட உறவாக அது சித்தரிக்கப்படுகிறது. இதுவே இந்தக் காதலை மற்ற திரைப்படங்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது.

தாமரை தனது தந்தையை மதித்தாலும், தவறு செய்தால் அதை எதிர்த்துக் கேட்கும் துணிச்சலும் அவளிடம் இருக்கிறது. பெண்களின் தன்னம்பிக்கையையும் சுயமரியாதையையும் பிரதிபலிக்கும் கதாபாத்திரமாக அவள் விளங்குகிறாள்.

தேவரின் குடும்பமும் மோதல்களும்

தேவர் அதிகாரம் மிக்கவராக இருந்தாலும், குடும்பத்தில் அமைதியை நிலைநாட்ட முடியாதவராக இருக்கிறார். முதல் மனைவியுடனான கருத்து வேறுபாடு காரணமாக இரண்டாவது திருமணம் செய்து கொள்வது, குடும்பத்தில் புதிய பிரச்சினைகளை உருவாக்குகிறது.

தாமரை இந்த முடிவை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் தந்தையிடம் தனது எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்துகிறாள். ஆனால் தேவர் மகளின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல் கோபத்தில் அவளை அடிக்கிறார். மனமுடைந்த தாமரை தனது தாயின் வீட்டிற்கு செல்ல முடிவு செய்கிறாள். அவளது முடிவை தடுக்காமல் தேவர் அனுமதிக்கிறார்.

இந்தச் சம்பவம் தேவரின் கடினமான மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறது. ஆனால் மகள் இல்லாத வீட்டில் நிலவும் வெறுமை, தந்தையாக இருக்கும் அவரது பாசத்தை மெதுவாக வெளிக்கொண்டு வருகிறது. பின்னர் அவர் மகளை அழைத்து வரச் செல்வது, அவரது மனதில் நிகழும் மாற்றத்தின் தொடக்கமாக அமைகிறது.

ஆசாரியின் சூழ்ச்சிகள்

திரைப்படத்தின் முக்கிய எதிர்மறை பாத்திரமாக ஆசாரி சித்தரிக்கப்படுகிறார். தாமரையை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசையில் அவன் தவறான வழிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறான். தாமரை தனது விருப்பத்தை ஏற்க மறுத்ததும், அவளை வலுக்கட்டாயமாக அடைய முயற்சிக்கிறான். ஆனால் அவனது செயலை தேவர் கண்டித்து அவமானப்படுத்துகிறார்.

இந்த அவமானம் ஆசாரியின் மனதில் பழிவாங்கும் எண்ணத்தை உருவாக்குகிறது. நேரடியாக தேவரை எதிர்க்க முடியாததால், சக்கரையை பயன்படுத்தி குடும்பத்தில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்த முயற்சிக்கிறான். சக்கரையின் அப்பாவித்தனத்தை தனக்கு சாதகமாக மாற்ற முயற்சிப்பது அவனது சூழ்ச்சியான குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆனால் கதையின் போக்கில் ஆசாரியும் தனது தவறுகளை உணரத் தொடங்குகிறான். மனிதர்களின் வாழ்க்கையை அழிப்பதன் மூலம் எந்த மகிழ்ச்சியும் கிடைக்காது என்பதை புரிந்துகொள்கிறான். இந்த உணர்வு கதையின் அடுத்த கட்டத்தில் முக்கியமான திருப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

கதையின் உச்சக்கட்டம்

ஆசாரியின் சூழ்ச்சிகளால் தேவரின் குடும்பத்தில் ஏற்கனவே இருந்த பிளவு மேலும் ஆழமடைகிறது. சக்கரையும் தாமரையும் ஒருவரையொருவர் நேசிக்கிறார்கள் என்பதை அறிந்த தேவர், தனது குடும்ப மரியாதைக்கும் சமூக அந்தஸ்திற்கும் இது இழுக்காக அமையும் என்று கருதுகிறார். மனவளர்ச்சி குறைபாடு கொண்ட, அனாதையாக வாழும் சக்கரையை தனது மருமகனாக ஏற்றுக்கொள்ள அவர் தயாராக இருப்பதில்லை. இதன் விளைவாக தனது கோபத்தை முழுமையாக சக்கரையின் மீது வெளிப்படுத்துகிறார்.

சக்கரை எந்தத் தவறும் செய்யாதபோதிலும், தேவர் அவனை கொடூரமாக அடித்து அவமானப்படுத்துகிறார். தன்னை நம்பி வாழ்ந்த மனிதரிடமிருந்து கிடைக்கும் இந்தத் துன்புறுத்தல் சக்கரையின் மனதை மிகவும் பாதிக்கிறது. இருப்பினும் அவன் தேவரிடம் உடனடியாகப் பழிவாங்க நினைப்பதில்லை. தாமரையின் மீதான தனது அன்பே அவனுக்கு முக்கியமானதாக இருக்கிறது. மறுபுறம், தாமரையையும் தேவர் வீட்டிற்குள் அடைத்து வைத்து, சக்கரையுடன் எந்தவித தொடர்பும் கொள்ள முடியாதபடி தடுக்கிறார். இவ்வாறு காதலர்களின் வாழ்க்கை பல தடைகளால் சூழப்படுகிறது.

அதே நேரத்தில் தேவரின் இரண்டாவது மனைவியின் சிறுமகளுக்கு மஞ்சள் காமாலை ஏற்படுகிறது. குழந்தையின் நிலை மிகவும் மோசமாக இருப்பதாக மருத்துவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். இந்தச் சூழலில் தேவரின் முதல் மனைவியான லட்சுமியின் உதவி தேவைப்படுகிறது. ஆனால் பழைய விரோத உணர்வால் தேவர் அவளிடம் உதவி கேட்க மறுக்கிறார். இதனால் வேறு வழியின்றி இரண்டாவது மனைவி குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு லட்சுமியிடம் செல்கிறாள்.

லட்சுமி, தனது கணவன் தன்னை விட்டுப் பிரிந்திருந்தாலும், எந்தவித வெறுப்பும் காட்டாமல் குழந்தையின் உயிரைக் காப்பாற்ற முன்வருகிறாள். “இந்தக் குழந்தையும் என் குடும்பத்தின் ஒரு அங்கமே” என்ற உயர்ந்த மனிதநேய எண்ணத்துடன் அவள் நடந்து கொள்வது திரைப்படத்தின் மிகவும் உணர்ச்சிகரமான தருணங்களில் ஒன்றாக அமைகிறது. இந்த நிகழ்வு இரண்டாவது மனைவியின் மனதில் பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்குகிறது. பழைய பகைமையை விட மனிதாபிமானமே உயர்ந்தது என்பதை அவள் உணர்கிறாள்.

இதற்கிடையில், தொடர்ச்சியான அவமானங்களும் துன்பங்களும் காரணமாக தாமரை வாழ்க்கையின் மீது நம்பிக்கையை இழக்கிறாள். தனது காதலுக்கும் குடும்பத்திற்கும் இடையில் சிக்கித் தவிக்கும் அவள், இந்த வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வருகிறாள். மலையின் உச்சிக்குச் சென்று தற்கொலை செய்ய முயல்கிறாள். இந்தக் காட்சி கதையின் உணர்ச்சி உச்சத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

அந்த நேரத்தில் ஆசாரி அங்கு வந்து தாமரையைத் தடுக்கிறான். தனது தவறுகளே இவ்வளவு பெரிய துயரத்திற்கு காரணம் என்பதை அவன் உணர்கிறான். தனது பழிவாங்கும் எண்ணமே பலரது வாழ்க்கையைச் சீரழித்துவிட்டது என்பதை அறிந்து மனம் வருந்துகிறான். இனிமேல் சக்கரையையும் தாமரையையும் ஒன்று சேர்க்க உதவுவதாக உறுதியளிக்கிறான். இவ்வாறு எதிர்மறை பாத்திரமாக இருந்த ஆசாரி, இறுதியில் மனமாற்றம் அடையும் மனிதராக மாறுகிறான்.

ஆசாரி சக்கரையைத் தேடிச் செல்கிறான். ஆனால் சக்கரை அவனுடன் செல்ல மறுக்கிறான். தேவரால் அடிக்கப்பட்ட அவமானம் அவனது மனதில் ஆழமான காயத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதனால் தேவரிடம் தனது கோபத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனுள் உருவாகிறது. இதுவரை யாருக்கும் தீங்கு செய்யாத சக்கரை, முதல் முறையாக கோபத்தின் தாக்கத்தில் முடிவெடுக்கிறான்.

இறுதியாக கிராமச் சந்தையில் தேவருக்கும் சக்கரைக்கும் இடையே கடுமையான மோதல் ஏற்படுகிறது. வார்த்தைத் தகராறு கைகலப்பாக மாறுகிறது. அந்தக் கோபத்தின் உச்சத்தில் சக்கரை கத்தியால் தேவரைக் குத்துகிறான். தனது செயல் எவ்வளவு பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பதை அவன் அப்போது உணர்வதில்லை. பின்னர் தாமரையை அழைத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து செல்ல முயற்சிக்கிறான்.

ஆனால் தனது தந்தை உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் இருப்பதைப் பார்த்த தாமரை, அந்தச் சூழ்நிலையில் சக்கரையுடன் செல்ல மறுக்கிறாள். தந்தையின் உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணமே அவளுக்கு முதன்மையாகிறது. தனது காதலை விட மனித உயிருக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் தாமரையின் இந்த முடிவு, அவளது உயர்ந்த பண்பை வெளிப்படுத்துகிறது.

தேவரின் மனமாற்றம்

உயிருக்கும் மரணத்திற்கும் இடையில் போராடும் அந்த நேரத்தில் தேவர் தனது வாழ்க்கையை முழுமையாக சிந்திக்கத் தொடங்குகிறார். தனது பிடிவாதம், அதிகார மனப்பான்மை மற்றும் ஆணவம் ஆகியவையே குடும்பத்தைப் பிரித்ததையும், மகளின் வாழ்க்கையை துன்பத்தில் ஆழ்த்தியதையும் உணர்கிறார். தனது தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ளும் அளவுக்கு அவர் மனமாற்றம் அடைகிறார்.

சக்கரை ஒரு தீய மனிதன் அல்ல; உண்மையான அன்பு கொண்டவன் என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார். தனது மகளின் மகிழ்ச்சியே வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய செல்வம் என்பதை உணர்ந்த தேவர், இறுதியில் சக்கரையையும் தாமரையையும் ஒன்றிணைக்க சம்மதிக்கிறார். இந்த முடிவு அவரது குணநலனில் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய மாற்றத்தைக் காட்டுகிறது.

திரைப்படம் எடுத்துரைக்கும் கருத்துகள்

ஆவாரம்பூ ஒரு காதல் திரைப்படமாக மட்டும் இல்லாமல் பல்வேறு சமூகக் கருத்துகளையும் எடுத்துரைக்கிறது. மனவளர்ச்சி குறைபாடு கொண்டவர்களும் அன்பு, பாசம் மற்றும் மரியாதைக்கு தகுதியானவர்களே என்பதை படம் வலியுறுத்துகிறது. அவர்களை இரக்கத்துடன் அல்ல, மனிதர்களாக மதிக்க வேண்டும் என்ற செய்தியை சக்கரையின் கதாபாத்திரம் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறது.

திரைப்படம் ஆணாதிக்க மனப்பான்மையையும் விமர்சிக்கிறது. குடும்பத்தில் அனைத்து முடிவுகளையும் ஆண் மட்டுமே எடுக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் எத்தகைய பாதிப்புகளை உருவாக்கும் என்பதை தேவரின் வாழ்க்கையின் மூலம் காட்டுகிறது. அதே சமயம் பெண்களின் பொறுமை, தியாகம், தன்னம்பிக்கை மற்றும் குடும்ப ஒற்றுமையை நிலைநாட்டும் பண்புகளையும் லட்சுமி மற்றும் தாமரை ஆகியோரின் கதாபாத்திரங்கள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

மனித வாழ்க்கையில் மன்னிப்பின் முக்கியத்துவத்தையும் படம் வலியுறுத்துகிறது. லட்சுமி தனது கணவரையும் இரண்டாவது மனைவியையும் வெறுக்காமல் குழந்தையின் உயிரைக் காப்பாற்ற முன்வருவது மனிதநேயத்தின் உயர்ந்த எடுத்துக்காட்டாக அமைகிறது. அதேபோல் ஆசாரி தனது தவறுகளை உணர்ந்து திருந்துவதன் மூலம் எந்த மனிதனும் மனமாற்றம் அடைய முடியும் என்ற கருத்தும் வலியுறுத்தப்படுகிறது.

கலைநயம் மற்றும் நடிப்பு

இந்தத் திரைப்படத்தின் வெற்றிக்கு கதையுடன் சேர்ந்து நடிகர்களின் இயல்பான நடிப்பும் முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. மனவளர்ச்சி குறைபாடு கொண்ட சக்கரையாக வினீத் மிகவும் நம்பகமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். குழந்தை மனதுடன் வாழும் ஒரு மனிதனின் அப்பாவித்தனம், அன்பு மற்றும் வேதனையை அவர் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

தாமரையாக நடித்த நந்தினி, மென்மையும் உறுதியும் நிறைந்த நடிப்பால் கதாபாத்திரத்திற்கு உயிர் கொடுத்துள்ளார். குடும்பத்தின் மீது அன்பு கொண்ட மகளாகவும், தனது காதலில் உறுதியாக நிற்கும் பெண்ணாகவும் அவர் இயல்பாக நடித்துள்ளார்.

தேவராக நடித்த நாசரின் நடிப்பு திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாகும். அதிகாரம் நிறைந்த தலைவராகவும், கோபம் கொண்ட தந்தையாகவும், இறுதியில் மனம் மாறும் மனிதராகவும் அவரது நடிப்பு பல பரிமாணங்களைக் கொண்டதாக அமைந்துள்ளது. இந்தக் கதாபாத்திரத்தின் மூலம் மனித மனத்தின் மாற்றங்களை அவர் மிகச் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியதால் மாநில அரசின் சிறப்பு விருதைப் பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது.

திரைப்படத்தின் சிறப்புகள்

ஆவாரம்பூ திரைப்படம் கிராமிய வாழ்க்கையை மிகைப்படுத்தாமல் இயல்பாகச் சித்தரிக்கிறது. கதையின் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் வாழ்க்கையின் நிஜத்தன்மையை பிரதிபலிக்கிறது. காதல், குடும்பம், பகைமை, மன்னிப்பு, தியாகம் மற்றும் மனிதநேயம் ஆகிய உணர்வுகள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து கதையை வலிமைப்படுத்துகின்றன.

திரைப்படத்தின் திரைக்கதை மெதுவாக நகர்ந்தாலும், ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்திற்கும் தேவையான முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் பார்வையாளர்கள் ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் மனநிலையையும் எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. உணர்ச்சிகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் இயக்குநரின் அணுகுமுறையே இந்தப் படத்தை காலம் கடந்தும் நினைவில் நிற்கச் செய்துள்ளது.

முடிவுரை

ஆவாரம்பூ ஒரு சாதாரண காதல் திரைப்படம் அல்ல. மனித மனத்தின் தூய்மை, குடும்ப உறவுகளின் சிக்கல்கள், அதிகாரத்தின் விளைவுகள், மன்னிப்பின் மகத்துவம் மற்றும் உண்மையான அன்பின் வலிமை ஆகியவற்றை உணர்வுபூர்வமாக வெளிப்படுத்தும் படைப்பாக இது திகழ்கிறது. சக்கரையின் அப்பாவித்தனம், தாமரையின் உறுதியான காதல், லட்சுமியின் மனிதநேயம், தேவரின் மனமாற்றம் மற்றும் ஆசாரியின் தவறை உணரும் தருணம் ஆகியவை திரைப்படத்தின் மையக் கருத்துகளை வலுப்படுத்துகின்றன.

இந்தத் திரைப்படம், சமூகத்தில் ஒதுக்கப்பட்டவர்களும் அன்பிற்கும் மரியாதைக்கும் உரியவர்களே என்பதையும், அதிகாரம் மற்றும் பிடிவாதத்தை விட மனிதநேயமும் மன்னிப்பும் உயர்ந்தவை என்பதையும் வலியுறுத்துகிறது. அதனால் ஆவாரம்பூ தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றில் மனித உணர்வுகளை ஆழமாகப் பதிவு செய்த சிறந்த கிராமியக் காதல் திரைப்படங்களில் ஒன்றாக இன்றளவும் நினைவுகூரப்படுகிறது.